Jan Bytnar urodził się w Kolbuszowej 6 maja 1921r. Rozwijał się bardzo szybko, łatwo nawiązywał kontakty, a starszych zasypywał trudnymi pytaniami. Nauczyciel, który prowadził zajęcia z Jankiem dziwił się zainteresowaniami chłopca.. Profesor uważał, że ucznia należy wysłać do jednej z warszawskich szkół. Z języka polskiego, historii i matematyki był bezkonkurencyjny. Ogromny wpływ na rozwój chłopca miało wychowanie w rodzinie o tradycjach patriotycznych. "Miłość do Ojczyzny, pragnienie poważnej pracy dla niej, przenikały na wskroś jego progom życiowym".

Ojciec Janka - Stanisław Bytnar, pochodził ze wsi Ostów. Uczestniczył w walkach o niepodległość. Był nauczycielem, harcerzem. Przekazywał synowi wartości, którymi sam się kierował w życiu. Aresztowany wraz z Jankiem zginął w Oświęcimiu.

Matka Janka - Zdzisława Rechulówna pochodziła ze wsi Kolbuszowej. Również była pedagogiem. Nazwana Matulą Polskich Harcerzy , ogarniała swym sercem całe rzesze młodych ludzi.

Siostra Janka - Danuta Bytnar - Dziekańska, zwana Duśką, podobnie jak Matka promieniowała swą pogodą ducha i serdecznością.

We wrześniu 1933 roku Janek wstąpił do 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej " Pomarańczarnia". Przyrzeczenie harcerskie złożył 23 kwietnia 1934 roku, w dniu święta 23 WDH. Do wybuchu wojny zdobył 32 sprawności, stopień harcerza orlego. W 1935 roku uczestniczył w obozie, oraz Jubileuszowym Zlocie ZHP w Spale. We wrześniu 1939 roku wybuchła wojna. 27 września 1939 roku Związek Harcerstwa Polskiego zeszedł do podziemia. Janek nie miał na początku kontaktu z harcerstwem podziemnym - Szarymi Szeregami. Przez 4 miesiące był w PLAN - ie. W grudniu wraz z kolegami przeszedł do Szarych Szeregów. Od marca do czerwca 1940 roku pracował w komórce więziennej i dostarczał grypsy. W marcu 1941 roku został przydzielony do małego sabotażu prowadzonego przez organizację podziemną Wawer, której komendantem był hm. Aleksander Kamiński. Bytnar brał udział w ponad 70 akcjach małego sabotażu. Znane jego akcje to m.in. napis " tylko świnie siedzą w kinie" , rysunek żółwia. Na dzień 3 maja 1941 roku mały sabotaż przygotował akcję z okazji święta narodowego - mury i płoty pokryły się biało - czerwonymi pasami.

W 1942 roku Jan ukończył Wyższą Szkołę Maszyn i Elektrotechniki. Także w tym roku ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty ( Agrikolę ) w stopniu podharcmistrza.

W tym czasie Rudy był we wspaniałej formie fizycznej i psychicznej. W dniu 12 września odbyły się ćwiczenia wojskowe Hufca Górny Mokotów, na których odczytał rozkaz i wygłosił gawędę: "... Moją osobistą ambicją jest nie tylko bicie rekordów jako technik i człowiek".

3 listopada 1942 roku Szare Szeregi zostały podzielone na grupy wiekowe. Do oddziałów dywersyjnych zostało przydzielonych około 300 harcerzy, którzy ukończyli 18 rok życia, m. in. Rudy, Alek, Zośka. Pierwszą akcją Grup Szturmowych (GS) było wysadzenie torów kolejowych w noc sylwestrową 1942/1943. Aby zdobyć broń chłopcy często rozbrajali Niemców. W dniu 22 lutego 1943 roku Rudy, odpowiedzialny za przeniesienie materiałów konspiracyjnych z domu jednego z aresztowanych, zostaje postrzelony w biodro.

18. marca 1943 roku został aresztowany Henryk Ostrowski - hufcowy GS - ów Praga. Przy Heńku znaleziono zaszyfrowany adres Janka. W wyniku tego 23 marca o godzinie 04.45 do domu Bytnarów wtargnęli gestapowcy. Po krótkiej rewizji zabrali Rudego wraz z ojcem na Pawiak. Siostry i matki nie było w tym czasie w domu. Już w chwilę po aresztowaniu gestapowcy rozpoczęli brutalne przesłuchiwanie. Jednym z torturujących Janka Niemców był Schulz, na którym później wykonano wyrok śmierci podczas akcji " Meksyk III " na wolności Tadeusz Zawadzki - Zośka najbliższy druh i przyjaciel Rudego, postanowił go odbić. W celu wykonania zamachu wyłoniono 28 - osobową grupę, której dowództwo objął Stanisław Broniewski - Orsza.

Akcja miała odbyć się na skrzyżowaniu ulic Biełańskiej i Długiej. Już 23 marca była przygotowana, ale nie było pozwolenia na jej przeprowadzenie i 26 marca została przygotowana po raz drugi. W tym dniu akcja doszła do skutku: Rudy, Heniek, oraz 24 innych więźniów zostało odbitych. Janek był tak skatowany, że mimo starań lekarzy zmarł 30 marca 1943 roku. Tego samego dnia zmarł jego najbliższy przyjaciel Alek Dawidowski " ... z którym w szkole siedział w jednej ławce, a teraz w jednej leżą mogile..."

Jan Bytnar został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych, Orderem Virtuti - Militari, oraz otrzymał stopień harcmistrza .

Akcja odbicia Rudego i innych więźniów na ul. Długiej została nazwana Akcją pod Arsenałem.